Το ΣΕΚΕΣ για την 8η Μαρτίου, Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας

apergia23

apergia23Η 8η του Μάρτη είναι ημέρα για να θυμόμαστε και να μαθαίνουμε από τους αγώνες των γυναικών και να οργανώνουμε τους αγώνες του σήμερα.

Στις 8 Mάρτη του 1857 στη Nέα Yόρκη των HΠA οι γυναίκες που δούλευαν στα εργοστάσια υφαντουργίας και ιματισμού ξεσηκώθηκαν. Έκαναν την πρώτη καταγεγραμμένη στην ιστορία απεργία γυ-ναικών εργαζομένων, διαδήλωσαν για τη μείωση των ωρών εργασίας, για ίσα μεροκάματα με τους άνδρες και για ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς και ζωής. H συγκέντρωση πνίγηκε στο αίμα. Είχε όμως γίνει η αρχή. Ακολούθησαν κι άλλοι αγώνες, διεκδικήσεις, και κατακτήσεις δικαιωμάτων από τα γυναικεία και φεμινιστικά κινήματα που άλλαξαν προς το καλύτερο τη ζωή όχι μόνο των γυναικών, αλλά και ολόκληρης της κοινωνίας. Οι γυναίκες κατέκτησαν το δικαίωμα στην εργασία, τη συμμετοχή στα συνδικάτα, στην πολιτική και κοινωνική ζωή.

Mε την 87η  θέση  (ανάμεσα σε 145 χώρες) στην  παγκόσμια  κατάταξη θα γιορτάσει φέτος η χώρα μας την ημέρα της γυναίκας στις 8 Μαρτίου, 20 θέσεις χαμηλότερα από αυτήν που κατείχε 10 χρόνια πριν (69η σε 115 χώρες). Με τις καλύτερες επιδόσεις της στην υγεία και στην εκπαίδευση (56η θέση) και τη χειρότερη ασφαλώς στον τομέα της  πολιτικής εκπροσώπησης των γυναικών (91η θέση).

Σε ό,τι αφορά τη διαφορά των μισθών ανάμεσα στα δύο φύλα για την ίδια εργασία η χώρα μας κατέχει την 86η θέση. Ταυτόχρονα πρόσφατη έκθεση του ΟΑΕΔ ορίζει το ποσοστό ανεργίας των γυναικών στη χώρα μας πάνω από το 60% ενώ οι γυναίκες εξακολουθούν να «κρατούν τα σκήπτρα» σε μερική και ανασφάλιστη εργασία.

Σε παγκόσμιο επίπεδο γυναίκες και κορίτσια εξακολουθούν να  στερούνται βασικά ανθρώπινα δικαιώματα και σε πολλές περιπτώσεις η παραβίαση αυτή είναι και θεσμικά κατοχυρωμένη. Ακραίες μορφές σωματικής βίας που δεν τιμωρούνται (γυναικοκτονίες, εγκλήματα τιμής, σεξουαλική βία, ακρωτηριασμός γεννητικών οργάνων), καταστρατήγηση του δικαιώματος στην αυτοδιάθεση, στην υγεία, στην εργασία, στην εκπαίδευση. Γυναίκες και κορίτσια είναι τα πρώτα θύματα στη  φτώχεια, στον πόλεμο, στην προσφυγιά, στην παράνομη διακίνηση, στο trafficking, στον υποσιτισμό, στον αναλφαβητισμό.

Παρά τις επιθέσεις, οι γυναίκες είναι παρούσες στους αγώνες, αποφασισμένες να αντισταθούν στην κατεδάφιση των δικαιωμάτων τους. Παρούσες στους συλλογικούς αγώνες, στις απεργίες, στα συνδικάτα, στις γειτονιές, στις πρωτοβουλίες αλληλεγγύης.

Η ισοτιμία ανάμεσα στα δύο φύλα είναι κεντρικός πυλώνας για μια δημοκρατία και όσο αυτή δεν επιτυγχάνεται τόσο το δημοκρατικό έλλειμμα στην κοινωνία θα βαθαίνει.

Την 8 Μάρτη, όπως και κάθε μέρα, οι γυναίκες αγωνίζονται, για πλήρη εργασία με ασφάλιση, ίσα δικαιώματα για όλες και όλους, για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών, για το δικαίωμα στη δωρεάν αντισύλληψη, στην άμβλωση, στη γέννα, ενάντια στο σεξισμό και στις διακρίσεις με βάση το φύλο ή το σεξουαλικό προσανατολισμό, ενάντια στις διακρίσεις κατά των μεταναστριών.