Επίδομα βαριάς αναπηρίας

elegktiko-sima

elegktiko-simaΕλεγκτικό Συνέδριο » Έτος 2015 » Κλιμάκιο Τμ.7 – Πράξεις » Πράξη 43/2015 Κλιμ. Τμ. 7

Σύνοψη: Βασική προϋπόθεση για την υπαγωγή και παραμονή ενός ατόμου στο πρόγραμμα οικονομικής ενίσχυσης βαριάς αναπηρίας και την χορήγηση σ’ αυτόν της αντίστοιχης οικονομικής ενίσχυσης είναι η πιστοποίηση από την αρμόδια Υγειονομική Επιτροπή – σύμφωνα με τον, εκδοθέντα δυνάμει της νομοθετικής εξουσιοδότησης του άρθρου 7 του ν.3863/2010, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 28 του ν. 4038/2012 (ΦΕΚ 14 Α΄), «Ενιαίο Πίνακα Προσδιορισμού Ποσοστού Αναπηρίας» (Φ.11321/οικ.10219/688/4.5.2011 κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών – Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, ΦΕΚ 1506 Β΄/4.5.2012) – της πάθησης από την οποία πάσχει και το ποσοστό αναπηρίας που αυτή του προσδίδει, το οποίο πρέπει να υπερβαίνει το 67%. Το δικαίωμα για την απόληψη της οικονομικής αυτής ενίσχυσης αναθεωρείται τακτικά κάθε τρία (3) χρόνια, απαιτούμενης εκ νέου της ως άνω πιστοποίησης του ποσοστού αναπηρίας του δικαιούχου. Αρμόδια Υγειονομική Επιτροπή για την ως άνω πιστοποίηση είναι από 1.9.2011 η οικεία Υγειονομική Επιτροπή του ΚΕ.Π.Α. ενώ μέχρι την ημερομηνία αυτή αρμόδια ήταν η Πρωτοβάθμια Υγειονομική Επιτροπή του π.δ/τος 611/1977 («Υπαλληλικός Κώδικας», ήδη ν.3528/2007) της Νομαρχίας (μετέπειτα Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης και ήδη Αποκεντρωμένης Διοίκησης) του τόπου κατοικίας του αναπήρου. Η ανωτέρω γνωμάτευση της Υγειονομικής Επιτροπής έχει το χαρακτήρα της υποχρεωτικής σύμφωνης γνώμης, η δε απόφαση αρμοδίου οργάνου δήμου περί χορήγησης οικονομικής ενίσχυσης βαριάς αναπηρίας, η οποία δεν στηρίζεται σε γνωμάτευση κάποιας από τις ανωτέρω αρμόδιες προς τούτο Υγειονομικές Επιτροπές έχει εκδοθεί κατά παράβαση ουσιώδους τύπου που έχει ταχθεί για την έκδοσή της και, ως εκ τούτου, δεν μπορεί να αποτελέσει νόμιμο έρεισμα για την απόληψη της ως άνω οικονομικής ενίσχυσης.  Μη νόμιμη δαπάνη. Συγγνωστή πλάνη.

Πηγή: dimosnet.gr


ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΤΟ ΕΛΕΓΚΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ
ΚΛΙΜΑΚΙΟ ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ ΔΑΠΑΝΩΝ ΣΤΟ VIΙ ΤΜΗΜΑ
ΠΡΑΞΗ 43/2015

Αποτελούμενο από την Πρόεδρο του Κλιμακίου Ευαγγελία – Ελισάβετ Κουλουμπίνη, Σύμβουλο και τα μέλη Γεώργιο Παπαϊσιδώρου και Ιωάννη Καλακίκο (εισηγητή), Παρέδρους.
Γραμματέας : Ιωάννης Αθανασόπουλος, υπάλληλος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, με βαθμό Γ΄ της κατηγορίας Δ.Ε..
Συνήλθε στην αίθουσα διασκέψεων του Καταστήματός του, που βρίσκεται στην Αθήνα, στις 10 Φεβρουαρίου 2015, για να αποφανθεί, ύστερα από διαφωνία που ανέκυψε, μεταξύ του Επιτρόπου του Ελεγκτικού Συνεδρίου στο Νομό ΧΧΧ και του Δήμου ΧΧΧ, σχετικά με το αν πρέπει να θεωρηθεί το υπ’ αριθ. 664, οικονομικού έτους 2014, χρηματικό ένταλμα πληρωμής του ανωτέρω πρωτοβάθμιου οργανισμού τοπικής αυτοδιοίκησης.

Αφού μελέτησε τα στοιχεία του φακέλου
και έλαβε υπόψη

Την 388/28.11.2014 έγγραφη γνώμη του Επιτρόπου Επικρατείας στο Ελεγκτικό Συνέδριο Αντωνίου Νικητάκη, που αναπληρώνει νόμιμα τον κωλυόμενο Γενικό Επίτροπο της Επικρατείας, με την οποία προτείνεται η μη θεώρηση του ανωτέρω χρηματικού εντάλματος πληρωμής.

Σκέφτηκε κατά το Νόμο

1. Ο Δήμος ΧΧΧ ΧΧΧ (στο εξής: Δήμος) έχει εκδώσει το υπ’ αριθμ. 664, οικονομικού έτους 2014, χρηματικό ένταλμα, ποσού 4.809,77 ευρώ, το οποίο αφορά στην καταβολή, στη φερόμενη ως δικαιούχο αυτού, επιδόματος βαριάς αναπηρίας (67% και άνω), χρονικού διαστήματος Ιουλίου – Αυγούστου 2014 και αναδρομικά για το χρονικό διάστημα από 20.5.2013 έως 30.6.2014. Ο Επίτροπος του Ελεγκτικού Συνεδρίου στο Νομό ΧΧΧ αρνήθηκε, με την 61/23.10.2014 πράξη του, να θεωρήσει το ανωτέρω χρηματικό ένταλμα με την αιτιολογία ότι η φερόμενη ως δικαιούχος αυτού δεν δικαιούται του εντελλόμενου επιδόματος, καθόσον δεν έχει προσκομισθεί η απαιτούμενη εκ του νόμου γνωμάτευση, σε ισχύ, της Πρωτοβάθμιας Υγειονομικής Επιτροπής της Νομαρχίας του τόπου κατοικίας της αναπήρου ή, μετά την κατάργηση από 1.9.2011 της ανωτέρω επιτροπής, γνωμάτευση της αρμόδιας Υγειονομικής Επιτροπής του Κέντρου Πιστοποίησης Αναπηρίας. Ο Δήμος, εμμένοντας στη νομιμότητα της εντελλόμενης με το ανωτέρω χρηματικό ένταλμα δαπάνης και στην πληρωμή αυτής, το επανυπέβαλε, με το από 81515/31.10.2014 έγγραφο του Διευθυντή Οικονομικών Υπηρεσιών του, για θεώρηση στον Επίτροπο, προβάλλοντας ότι η φερόμενη ως δικαιούχος δικαιούται του εντελλόμενου επιδόματος δυνάμει της σχετικής 2976/18.9.2013 γνωμάτευσης της Ανώτατης Υγειονομικής Επιτροπής του Στρατού, η οποία σύμφωνα με το άρθρο 6 παρ. 7 του ν.3863/2010 εξακολουθεί να ασκεί τις αρμοδιότητες της και μετά τη δημιουργία του Κέντρου Πιστοποίησης Αναπηρίας και την κατάργηση όλων των άλλων επιτροπών πιστοποίησης αναπηρίας. Ο Επίτροπος, όμως, ενέμεινε στην άρνηση θεώρησης του χρηματικού εντάλματος και, έτσι, ανέκυψε διαφωνία μεταξύ αυτού και του διατάκτη της εντελλόμενης δαπάνης, για την άρση της οποίας παραδεκτώς απευθύνεται, με την από 18.11.2014 έκθεσή του, στο Κλιμάκιο τούτο, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 32 παρ. 1 και 33 παρ. 1 του κυρωθέντος με το άρθρο πρώτο του ν.4129/2013 (ΦΕΚ 52 Α΄) «Κώδικα Νόμων για το Ελεγκτικό Συνέδριο», του άρθρου 139 παρ. 1 του π.δ/τος 1225/1981 (ΦΕΚ 304 Α΄), και της, σχετικής περί σύστασης και καθορισμού της αρμοδιότητας των Κλιμακίου προληπτικού ελέγχου, ΦΓ8/22043/4.4.2012 (ΦΕΚ 1213 Β΄) απόφασης της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου.

2. Με το άρθρο 94 παρ. 3.Β. περ. 17 και 21 του ν.3852/2010 «Νέα Αρχιτεκτονική της Αυτοδιοίκησης και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης – Πρόγραμμα Καλλικράτης» (ΦΕΚ 87 Α΄) τροποποιήθηκε το άρθρο 75 παρ. Ι του κυρωθέντος με το άρθρο πρώτο του ν.3463/2006 (ΦΕΚ 114 Α΄) «Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων» και διευρύνθηκαν οι ανατιθέμενες στους δήμους αρμοδιότητες στον τομέα της «Κοινωνικής Προστασίας και Αλληλεγγύης», μεταξύ δε άλλων, μεταφέρθηκε στους δήμους και η αρμοδιότητα καταβολής «17. (…) επιδομάτων σε (…) βαριά ανάπηρους, καθώς και σε λοιπά άτομα δικαιούμενα παροχής κοινωνικής προστασίας, σύμφωνα με τις διατάξεις του ν.δ. 57/1973 (ΦΕΚ 149 Α΄), της σχετικής νομοθεσίας, καθώς και των οικείων κανονιστικών ρυθμίσεων».

3. Η Γ4α/Φ.225/161/3.2.1989 «Ενοποίηση προγραμμάτων οικονομικής ενίσχυσης ατόμων με ειδικές ανάγκες» (ΦΕΚ 108 Β΄) κοινή απόφαση των υπουργών Οικονομικών και Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων (στο εξής: Κ.Υ.Α. 1989), όπως τροποποιήθηκε με την Δ29α/Φ.32/Γ.Π.οικ.10804/528/10.4.2013 (ΦΕΚ 1189 Β΄, στο εξής: Κ.Υ.Α. 2013) όμοια κοινή υπουργική απόφαση και ίσχυε κατά τον κρίσιμο χρόνο έκδοσης της απόφασης χορήγησης οικονομικής ενίσχυσης στη φερόμενη ως δικαιούχο του επίμαχου χρηματικού εντάλματος, ορίζει: Στο άρθρο 1 ότι «Εγκρίνουμε την εφαρμογή προγράμματος οικονομικής ενίσχυσης Βαριάς Αναπηρίας των ατόμων εκείνων ανεξαρτήτως ηλικίας τα οποία είναι ανασφάλιστα ή έμμεσα ασφαλισμένα και λόγω σοβαρής σωματικής, νοητικής   ή ψυχικής ασθένειας ή αναπηρίας έχουν ποσοστό αναπηρίας από 67% και άνω», στο άρθρο 5 ότι «1. Για την έκδοση της αναγνωριστικής απόφασης καταβολής της οικονομικής ενίσχυσης πρέπει να προσκομισθούν στην Δ/νση ή το Τμήμα Κοινωνικής Πρόνοιας της Νομαρχίας του τόπου κατοικίας του ενδιαφερομένου, τα παρακάτω δικαιολογητικά: α. Αίτηση (…) με την οποία να ζητεί τη χορήγηση της οικονομικής ενίσχυσης (…) γ. Γνωμάτευση της Υγειονομικής Επιτροπής των Κέντρων Πιστοποίησης Αναπηρίας (ΚΕ.Π.Α.) του ατόμου με αναπηρία στην οποία να βεβαιώνεται με κάθε δυνατή λεπτομέρεια, το είδος της αναπηρίας ή της πάθησης του ή των αναπηριών του και παθήσεων του και το ποσοστό αναπηρίας (…) 2. Μετά την υποβολή (…) των (…) δικαιολογητικών που προβλέπονται από την απόφαση αυτή, εκδίδεται αιτιολογημένη εγκριτική ή απορριπτική απόφαση του αρμοδίου Νομάρχη (…), και στο άρθρο 8 ότι «1. Το δικαίωμα για την απόληψη της οικονομικής ενίσχυσης αναθεωρείται τακτικά κάθε τρία χρόνια (…) 2. Για την τακτική (…) αναθεώρηση απαιτείται (…) καθώς και γνωματεύσεις της Πρωτοβάθμιας ή Δευτεροβάθμιας Υγειονομικής Επιτροπής, ανάλογες με εκείνες που απαιτούνται κατά την αρχική αναγνώριση του δικαιώματος. (…)». Εξάλλου, η αρχική ρύθμιση της Κ.Υ.Α. 1989 – πριν την ως άνω τροποποίησή της, με το άρθρο 1 παρ. 2 της Κ.Υ.Α. 2013 (με έναρξη ισχύος, σύμφωνα με το άρθρο 4 αυτής «από 2.11.2011, ημερομηνία δημοσίευσης του ν.4025/2011») – για την έκδοση της αναγνωριστικής απόφασης καταβολής της οικονομικής ενίσχυσης, απαιτούσε την προσκόμιση «Γνωμάτευσης της Πρωτοβάθμιας Υγειονομικής Επιτροπής (Π.Υ.Ε.) του Π.Δ. 611/77 της Νομαρχίας του τόπου κατοικίας του αναπήρου, στην οποία να βεβαιώνεται με κάθε δυνατή λεπτομέρεια, το είδος της αναπηρίας ή της πάθησης του ή των αναπηριών του και παθήσεων του, το ποσοστό ανικανότητας και τέλος αν δεν μπορεί να ασκήσει κάποιο βιοποριστικό επάγγελμα».

4. Με σκοπό, σύμφωνα με την οικεία αιτιολογική έκθεση, «την εξάλειψη της αδιαφάνειας και τη διασφάλιση της αµεροληψίας κατά την κρίση της αναπηρίας» με το άρθρο 6 του ν.3863/2010 «Νέο Ασφαλιστικό Σύστημα και συναφείς διατάξεις, ρυθμίσεις στις εργασιακές σχέσεις» (ΦΕΚ 115 Α΄), «επιχειρείται η αλλαγή του θεσμικού πλαισίου αξιολόγησης και προσδιορισµού της αναπηρίας, µε σκοπό τη θέσπιση ενιαίου τρόπου πιστοποίησής της, για τους ασφαλισµένους όλων των Φ.Κ.Α. (…) καθώς και τον καθορισµό ενιαίου ποσοστού αναπηρίας». Στο πλαίσιο αυτό, το ανωτέρω άρθρο ορίζει    ότι: «1. Από 1.1.2011 στο Ι.Κ.Α. – ΕΤΑΜ δημιουργείται Κέντρο Πιστοποίησης Αναπηρίας (ΚΕ.Π.Α.), υπαγόμενο στη Διεύθυνση Αναπηρίας και Ιατρικής της Εργασίας της Διοίκησης Ι.Κ.Α. – ΕΤΑΜ, για την εξασφάλιση της ενιαίας υγειονομικής κρίσης όσον αφορά στον καθορισμό του βαθμού αναπηρίας των ασφαλισμένων όλων των ασφαλιστικών φορέων, συμπεριλαμβανομένου του Δημοσίου, καθώς και των ανασφάλιστων, για τους οποίους απαιτείται η πιστοποίηση της αναπηρίας. 2. Στο ΚΕ.Π.Α. υπάγεται το Ειδικό Σώμα Ιατρών Υγειονομικών Επιτροπών Αναπηρίας του άρθρου 6 του ν. 2556/1997 (…)  3. (…) Έργο των Υγειονομικών Επιτροπών είναι: α) (…) γ) Ο καθορισμός ποσοστού αναπηρίας για όλες τις κοινωνικές και οικονομικές παροχές ή διευκολύνσεις, για τις οποίες απαιτείται γνωμάτευση αναπηρίας και τις οποίες δικαιούνται από την πολιτεία τα άτομα με αναπηρία. 4. Οι Υγειονομικές Επιτροπές προσδιορίζουν τα ποσοστά αναπηρίας σύμφωνα με τα οριζόμενα στον Κανονισμό Εκτίμησης Βαθμού Αναπηρίας (Κ.Ε.Β.Α.), όπως ισχύει κάθε φορά. (…)». Η παρ. 7 του ανωτέρω άρθρου, όπως ισχύει μετά την τροποποίησή της με το άρθρο 76 παρ. 2 του ν.3996/2011 (ΦΕΚ 170 Α΄) και την αντικατάστασή της από το άρθρο 17 παρ. 2 του ν.4058/2012 (ΦΕΚ 63 Α΄), ορίζει ότι: «7. Από 1.9.2011 καταργούνται όλες οι άλλες Επιτροπές πιστοποίησης αναπηρίας που λειτουργούν σήμερα στους Φ.Κ.Α., στις νομαρχίες και το Δημόσιο, με εξαίρεση τις Ανώτατες Υγειονομικές Επιτροπές, Στρατού (Α.Σ.Υ.Ε.), Ναυτικού (Α.Ν.Υ.Ε.), Αεροπορίας (Α.Α.Υ.Ε.), την Ανώτατη Υγειονομική Επιτροπή της Ελληνικής Αστυνομίας, την Ανώτατη Υγειονομική Επιτροπή του Πυροσβεστικού Σώματος, καθώς και τις Επιτροπές Απαλλαγών και τις Τριμελείς εξ ιατρών Επιτροπές, οι οποίες εξακολουθούν     να ασκούν τις αρμοδιότητές τους.». Εξάλλου, το άρθρο 46 του Ν.4025/2011 «Ανασυγκρότηση Φορέων Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Κέντρα Αποκατάστασης, Αναδιάρθρωση Ε.Σ.Υ. και άλλες διατάξεις» (ΦΕΚ 228 Α΄) ορίζει ότι: «Οι δικαιούχοι όλων των επιδομάτων αναπηρίας και λοιπών επιδομάτων πρόνοιας (…) εξετάζονται υποχρεωτικά από την οικεία Υγειονομική Επιτροπή, ως προϋπόθεση για τη χορήγηση του επιδόματος».

5. Από τις παρατεθείσες στις προηγούμενες σκέψεις διατάξεις συνάγονται και τα ακόλουθα: Βασική προϋπόθεση για την υπαγωγή και παραμονή ενός ατόμου στο πρόγραμμα οικονομικής ενίσχυσης βαριάς αναπηρίας και την χορήγηση σ’ αυτόν της αντίστοιχης οικονομικής ενίσχυσης είναι η πιστοποίηση από την αρμόδια Υγειονομική Επιτροπή – σύμφωνα με τον, εκδοθέντα δυνάμει της νομοθετικής εξουσιοδότησης του άρθρου 7 του ν.3863/2010, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 28 του ν. 4038/2012 (ΦΕΚ 14 Α΄), «Ενιαίο Πίνακα Προσδιορισμού Ποσοστού Αναπηρίας» (Φ.11321/οικ.10219/688/4.5.2011 κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών – Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, ΦΕΚ 1506 Β΄/4.5.2012) – της πάθησης από την οποία πάσχει και το ποσοστό αναπηρίας που αυτή του προσδίδει, το οποίο πρέπει να υπερβαίνει το 67%. Το δικαίωμα για την απόληψη της οικονομικής αυτής ενίσχυσης αναθεωρείται τακτικά κάθε τρία (3) χρόνια, απαιτούμενης εκ νέου της ως άνω πιστοποίησης του ποσοστού αναπηρίας του δικαιούχου. Αρμόδια Υγειονομική Επιτροπή για την ως άνω πιστοποίηση είναι από 1.9.2011 η οικεία Υγειονομική Επιτροπή του ΚΕ.Π.Α. ενώ μέχρι την ημερομηνία αυτή αρμόδια ήταν η Πρωτοβάθμια Υγειονομική Επιτροπή του π.δ/τος 611/1977 («Υπαλληλικός Κώδικας», ήδη ν.3528/2007) της Νομαρχίας (μετέπειτα Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης και ήδη Αποκεντρωμένης Διοίκησης) του τόπου κατοικίας του αναπήρου. Η ανωτέρω γνωμάτευση της Υγειονομικής Επιτροπής έχει το χαρακτήρα της υποχρεωτικής σύμφωνης γνώμης, η δε απόφαση αρμοδίου οργάνου δήμου περί χορήγησης οικονομικής ενίσχυσης βαριάς αναπηρίας, η οποία       δεν στηρίζεται σε γνωμάτευση κάποιας από τις ανωτέρω αρμόδιες προς τούτο Υγειονομικές Επιτροπές έχει εκδοθεί κατά παράβαση ουσιώδους τύπου που έχει ταχθεί για την έκδοσή της και, ως εκ τούτου, δεν μπορεί να αποτελέσει νόμιμο έρεισμα για την απόληψη της ως άνω οικονομικής ενίσχυσης. 

6. Στην προκειμένη υπόθεση, από τα στοιχεία του φακέλου προκύπτουν τα ακόλουθα: Η φερόμενη ως δικαιούχος του επίμαχου χρηματικού εντάλματος ΧΧΧ, γεννηθείσα το έτος 1986, υποβλήθηκε το έτος 2004 σε δύο χειρουργικές επεμβάσεις για την αφαίρεση όγκου στην παρεγκεφαλίδα (μυελοβλάστωμα). Με την 3363/30.7.2004 απόφαση του Διευθυντή Κοινωνικής Πρόνοιας της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης (Ν.Α.) ΧΧΧ, βάσει της 600/14.7.2004 γνωμάτευσης της Πρωτοβάθμιας Υγειονομικής Επιτροπής της ίδιας πιο πάνω Ν.Α., με την οποία κρίθηκε «ανάπηρη σε ποσοστό 67%, ανικανότητα εργασίας για 5 χρόνια», αναγνωρίστηκε ότι δικαιούται, από 1.8.2004, να λάβει οικονομική ενίσχυση από το πρόγραμμα οικονομικής ενίσχυσης βαριάς αναπηρίας, η καταβολή της οποίας διακόπηκε, με την 5011/31.12.2007 απόφαση του Διευθυντή Κοινωνικής Πρόνοιας της Ν.Α. ΧΧΧ, λόγω εργασίας της και άμεσης ασφάλισής της στο ΤΕΒΕ. Εν συνεχεία, με την 1358/17.6.2011 απόφαση της Προϊσταμένης του Τομέα Κοινωνικής Προστασίας και Αλληλεγγύης Δήμου ΧΧΧ, βάσει της 469/19.5.2011 γνωμάτευσης της Πρωτοβάθμιας Υγειονομικής Επιτροπής Νομού ΧΧΧ της Αποκεντρωμένης Διοίκησης ΧΧΧ, με την οποία κρίθηκε «ανάπηρη με ποσοστό 67%, ανικανότητα εργασίας για 2 χρόνια», αναγνωρίστηκε  ότι δικαιούται να λαμβάνει την ως άνω οικονομική ενίσχυση για το χρονικό διάστημα από 25.5.2011 έως 19.5.2013. Η καταβολή της οικονομικής αυτής ενίσχυσης διακόπηκε, με την 2193/16.8.2011 απόφαση της Προϊσταμένης του Τομέα Κοινωνικής Προστασίας και Αλληλεγγύης Δήμου ΧΧΧ, από 30.6.2011 λόγω πρόσληψής της στην ΚΕ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων του Υπουργείου Πολιτισμού, μετά δε τη λήξη της πιο πάνω εργασιακής σχέσης, με την 1856/6.3.2012 απόφαση της ίδιας πιο πάνω Προϊσταμένης, της επαναχορηγήθηκε η οικονομική ενίσχυση, από 1.3.2012, για το υπολειπόμενο, της πιο πάνω γνωμάτευσης, χρονικό διάστημα ανικανότητάς της για εργασία (έως 19.5.2013). Τέλος, με την 57094/29.8.2014 απόφαση της Αντιδημάρχου ΧΧΧ ΧΧΧ, λαμβάνοντας υπόψη α) την 256/19.10.2006 γνωμάτευση της Πρωτοβάθμιας Υγειονομικής Επιτροπής του Τοπικού Υποκαταστήματος του Ι.Κ.Α. ΧΧΧ, με την οποία κρίθηκε ότι έχει «ποσοστό αναπηρίας 80%, η πάθηση κρίνεται χρόνια, εμπίπτει στις διατάξεις του άρθρου 7 του ν.2643/1998» και β) την 2976/18.9.2013 γνωμάτευση της Ανωτάτης του Στρατού Υγειονομικής Επιτροπής (Α.Σ.Υ.Ε.), με την οποία κρίθηκε ότι «είναι σωματικά ανίκανη για εργασία σε ποσοστό 90% και εφ’ όρου ζωής» αποφασίστηκε η «άρση αναστολής» της ως άνω οικονομικής ενίσχυσης από 20.5.2013 (επόμενη της διακοπής καταβολής της) «έως εφ’ όρου ζωής, με την προϋπόθεση να απευθυνθεί στο ΚΕ.Π.Α. για την απόκτηση γνωμάτευσης και να προσκομίσει το σχετικό αποδεικτικό κατάθεσης της αίτησης». Κατόπιν τούτου, εκδόθηκε το επίμαχο χρηματικό ένταλμα για     την καταβολή σ’ αυτή της ως άνω οικονομικής ενίσχυσης για το χρονικό διάστημα Ιουλίου – Αυγούστου 2014 και αναδρομικά για το χρονικό διάστημα από 20.5.2013 έως 30.6.2014 (313,00 ευρώ Χ 15 μήνες και 11 ημέρες).

7. Υπό τα ανωτέρω δεδομένα και σύμφωνα με τις νομικές σκέψεις που προηγήθηκαν, πρέπει να γίνουν δεκτά τα ακόλουθα: Η φερόμενη ως δικαιούχος του επίμαχου χρηματικού εντάλματος δεν δικαιούται της εντελλόμενης οικονομικής ενίσχυσης βαριάς αναπηρίας διότι δεν αποδεικνύεται ότι συντρέχουν όλες οι απαιτούμενες εκ του νόμου προϋποθέσεις για την παραμονή της στο πρόγραμμα οικονομικής ενίσχυσης βαριάς αναπηρίας, καθόσον δεν πιστοποιείται, με γνωμάτευση της αρμόδιας υγειονομικής επιτροπής, ότι για το χρονικό διάστημα, στο οποίο αφορά η οικονομική ενίσχυση, ήταν ανάπηρη με ποσοστό αναπηρίας από 67% και άνω. Συγκεκριμένα, η καταβολή της οικονομικής ενίσχυσής της διακόπηκε αυτοδίκαια από την επόμενη της ημερομηνίας λήξης, στις 19.5.2013, της, νομίμως εκδοθείσας στις 19.5.2011 πριν την κατάργηση, την 1.9.2011, της αρμοδιότητάς της προς πιστοποίηση αναπηρίας, 469/19.5.2011 γνωμάτευσης της Πρωτοβάθμιας Υγειονομικής Επιτροπής Νομού ΧΧΧ της Αποκεντρωμένης Διοίκησης ΧΧΧ. Για την παράταση του σχετικού δικαιώματός της και τη συνέχιση απόληψης της οικονομικής ενίσχυσης απαιτείται νέα γνωμάτευση της, μόνης πλέον αρμόδιας προς τούτο, Υγειονομικής Επιτροπής του ΚΕ.Π.Α., με την οποία να πιστοποιείται ότι εξακολουθεί να πληροί τις απαιτούμενες από τις ισχύουσες διατάξεις ιατρικές προϋποθέσεις για τη συνέχιση καταβολής της. Οι προσκομιζόμενες γνωματεύσεις, 256/19.10.2006 της Πρωτοβάθμιας Υγειονομικής Επιτροπής του Τοπικού Υποκαταστήματος του Ι.Κ.Α. ΧΧΧ και 2976/18.9.2013 της Α.Σ.Υ.Ε., δεν αποτελούν νόμιμο δικαιολογητικό για την παραμονή της στο πρόγραμμα οικονομικής ενίσχυσης βαριάς αναπηρίας, καθόσον έχουν εκδοθεί από υγειονομικές επιτροπές που δεν είναι αρμόδιες να πιστοποιήσουν την αναπηρία ενός ατόμου για την υπαγωγή και παραμονή του στο ανωτέρω πρόγραμμα. Τούτο διότι, η εν λόγω αρμοδιότητα, από 1.9.2011 – σύμφωνα με τη γενική ρύθμιση του θεσμικού πλαισίου πιστοποίησης της αναπηρίας από τις διατάξεις του άρθρου 6 του ν.3863/2010 και την ειδική ρύθμιση της πιστοποίησης της αναπηρίας για την υπαγωγή και παραμονή στο ανωτέρω πρόγραμμα από τις διατάξεις του άρθρου 5 παρ. 1 της Κ.Υ.Α. 1989 όπως τροποποιήθηκε από τις διατάξεις της Κ.Υ.Α. 2013 – απονέμεται αποκλειστικά στην κατά τόπο αρμόδια Υγειονομική Επιτροπή του ΚΕ.Π.Α.. Αυτό συνάγεται τόσο από τη γραμματική ερμηνεία των ανωτέρω διατάξεων, που δεν καθορίζουν την αρμοδιότητα ως διαζευκτική ή συντρέχουσα με όλες τις λοιπές υγειονομικές επιτροπές πιστοποίησης αναπηρίας (βλ. την ανωτέρω 256/19.10.2006 γνωμάτευση της Πρωτοβάθμιας Υγειονομικής Επιτροπής του Τοπικού Υποκαταστήματος του Ι.Κ.Α. ΧΧΧ που αφορά στην πιστοποίηση αναπηρίας για την υπαγωγή στις διατάξεις του ν.2643/1998, ΦΕΚ 220 Α΄, περί «μέριμνας για την απασχόληση προσώπων ειδικών κατηγοριών»), όσο και εκ του σκοπού του νόμου, όπως αυτός ορίζεται στην αιτιολογική έκθεση του πιο πάνω ν.3863/2010 (βλ. ανωτέρω σκέψη 4), που ανάγεται στην εξάλειψη της αδιαφάνειας και τη διασφάλιση της αμεροληψίας κατά την κρίση της αναπηρίας, με την θέσπιση ενιαίου τρόπου πιστοποίησή της για τους ασφαλισμένους όλων των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης (μία υγειονομική επιτροπή πιστοποίησης αναπηρίας, ένας «Ενιαίος Πίνακας Προσδιορισμού Ποσοστού Αναπηρίας», πβ. εν προκειμένω, διαφορετική αποτύπωση της διαγνωσθείσας ανατομοφυσιολογικής βλάβης στις δύο πιο πάνω γνωματεύσης), και ισχύει, κατά λογική ακολουθία και νομική αναγκαιότητα, για όλες τις σχετικές νομοθετικές ρυθμίσεις, που πρέπει να αποβλέπουν στη θέσπιση ενός συστήματος που να αποτρέπει τη χορήγηση προνοιακών παροχών σε μη δικαιούμενα πρόσωπα, ιδίως στην παρούσα δημοσιονομική κατάσταση της χώρας (βλ. εν προκειμένω, τη συνοδεύουσα το επίμαχα χρηματικό ένταλμα κατάσταση πληρωμών, από την οποία προκύπτει ότι η δαπάνη μόνο του Δήμου ΧΧΧ για την πληρωμή οικονομικής ενίσχυσης βαριάς αναπηρίας ανέρχονταν, μόνο για το χρονικό διάστημα 1.7.2014 έως 31.8.2014, στο συνολικό ποσό των 922.943,18 ευρώ). Εξάλλου,     η διατήρηση, με το άρθρο 6 παρ. 7, όπως τροποποιηθέν ισχύει, του ν.3863/2010, της αρμοδιότητας πιστοποίησης αναπηρίας – (βλ. και την ισχύουσα από τη δημοσίευσή της στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στις 24.12.2014, Π3α/Γ.Π.οικ.49361/1253/22.12.2014 «Διαδικασία χορήγησης παροχής στο πλαίσιο των προγραμμάτων οικονομικής ενίσχυσης στα ΑμεΑ» κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών – Εσωτερικών – Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας, ΦΕΚ 3483 Β΄) – της Α.Σ.Υ.Ε., καθώς και των λοιπών υγειονομικών επιτροπών των ενόπλων δυνάμεων (Α.Ν.Υ.Ε., Α.Α.Υ.Ε.) και των σωμάτων ασφαλείας (Ελληνικής Αστυνομίας και Πυροσβεστικού Σώματος), δεν έχει την έννοια της απονομής στις εν λόγω υγειονομικές επιτροπές νέας αρμοδιότητας περί πιστοποίησης αναπηρίας, πέραν αυτών που τους έχουν απονεμηθεί από τις ήδη ισχύουσες ειδικές για τη σύσταση και λειτουργία τους διατάξεις. Επομένως, ειδικότερα όσον αφορά στην Α.Σ.Υ.Ε., η αρμοδιότητα της καθορίζεται από τις διατάξεις του ν.δ/τος 1327/1973 «Περί των Υγειονομικών Επιτροπών των Ενόπλων Δυνάμεων» (ΦΕΚ 16 Α΄) και ανάγεται στην «εξέτασιν και (…) γνωμάτευσιν   επί της σωματικής ικανότητος και της εν γένει υγειονομικής καταστάσεως του στρατιωτικού προσωπικού, τόσον κατά την κατάταξιν αυτού εις το στράτευμα υφ’ οιανδήποτε ιδιότητα, όσον και μετά ταύτην (…)» (βλ. άρθρο 1 παρ. 1 του ανωτέρω ν.δ/τος). Επίσης, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η υποχρεωτική εκτίμηση μίας αναπηρίας ως αόριστης διάρκειας ρυθμίζεται από τις διατάξεις του άρθρου 16 παρ. 1 του ν.3846/2010 (ΦΕΚ 66 Α΄) και της Φ.11321/οικ.31102/1870/31.10.2013 «Επέκταση των παθήσεων για τις οποίες η διάρκεια αναπηρίας των ασφαλισμένων καθορίζεται επ’ αόριστον» απόφασης του Υπουργού Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας (ΦΕΚ 2906 Β΄) και αφορά μόνο στις αναφερόμενες στις εν λόγω διατάξεις παθήσεις, στις οποίες δεν προκύπτει, από την πιο πάνω 2976/18.9.2013 γνωμάτευση της Α.Σ.Υ.Ε., ότι εμπίπτει η διαγνωσθείσα μ’ αυτή πάθηση («νευροαισθητήριο βαρηκοΐας απότοκο της χημειοθεραπείας. Χρόνια καταθλιπτική συνδρομή, υπό φαρμακευτική αγωγή και τακτική ιατρική παρακολούθηση»). Σε κάθε περίπτωση, με την ανωτέρω γνωμάτευση δεν αιτιολογείται ότι, κατά την επιστημονική κρίση των ιατρών της υγειονομικής επιτροπής, ο διαπιστωθείς βαθμός αναπηρίας είναι μόνιμος και μη αναστρέψιμος. 

8. Κατ’ ακολουθίαν όλων όσων εκτέθηκαν στην προηγούμενη σκέψη, η 57094/29.8.2014 πράξη της Αντιδημάρχου ΧΧΧ, με την οποία αναγνωρίστηκε το δικαίωμα της φερόμενης ως δικαιούχου του επίμαχου χρηματικού εντάλματος για την απόληψη της οικονομικής ενίσχυσης βαριάς αναπηρίας για το χρονικό διάστημα από 20.5.2013 έως εφ’ όρου ζωής (βλ. ανωτέρω σκέψη 6) – ανεξάρτητα από τη νομιμότητα της έκδοσής της  με την προσθήκη του όρου να απευθυνθεί η δικαιούχος στο ΚΕ.Π.Α. για  την απόκτηση σχετικής γνωμάτευσης (δυνατότητα που δεν προβλέπεται εκ του νόμου, ούτε, εξάλλου, προκύπτει από τα στοιχεία του φακέλου ότι έχει εκπληρωθεί μέχρι σήμερα) – μη στηριζόμενη σε πιστοποίηση της αρμόδιας Υγειονομικής Επιτροπής του ΚΕ.Π.Α. ότι για το ως άνω χρονικό διάστημα αυτή ήταν ανάπηρη με ποσοστό αναπηρίας από 67% και άνω, βαθμό αναπηρίας μόνιμο και μη αναστρέψιμο, είναι μη νόμιμη, ως εκδοθείσα κατά παράβαση ουσιώδους τύπου που έχει ταχθεί για την έκδοσή της και, ως εκ τούτου, δεν μπορεί να αποτελέσει νόμιμο έρεισμα για την απόληψη της ως άνω οικονομικής ενίσχυσης. Κατά συνέπεια, η εντελλόμενη με το επίμαχο χρηματικό ένταλμα δαπάνη, η οποία αφορά στην καταβολή οικονομικής ενίσχυσης βαριάς αναπηρίας για το ως άνω χρηματικό διάστημα δεν είναι νόμιμη και, ως εκ τούτου, το χρηματικό αυτό ένταλμα δεν θα έπρεπε να θεωρηθεί.  

9. Κατά τα παγίως κριθέντα (βλ. Ελ. Συν., πράξεις 47, 18, 14, 12/2013, 130, 80/2012, 316, 227/2011, 394, 163/2010 VII Τμ.), συγχωρείται η θεώρηση χρηματικού εντάλματος πληρωμής, του οποίου η εντελλόμενη δαπάνη κρίνεται μη νόμιμη, όταν διαπιστώνεται ότι ο διατάκτης της δαπάνης ενήργησε όχι με σκοπό την καταστρατήγηση του νόμου αλλά από πλάνη ως προς την αληθινή έννοια των διατάξεων αυτού και η εν λόγω πλάνη κρίνεται συγγνωστή, δηλαδή καλόπιστη και μη ερχόμενη σε αντίθεση με το δημόσιο συμφέρον. Η ως άνω, κατ’ οικονομίαν, θεώρηση του χρηματικού εντάλματος πληρωμής, με βάση την οποία επιτρέπεται, κατ’ εξαίρεση, η εκταμίευση του, και εν ευρεία εννοία, δημοσίου χρήματος, χωρίς αλλοίωση της έννοιας της αντικειμενικής δημοσιονομικής νομιμότητας, κρίνεται με βάση τις συνθήκες που συντρέχουν στην κάθε συγκεκριμένη υπόθεση. Στο πλαίσιο αυτό, στην προκειμένη υπόθεση, ενόψει του ότι το νέο σύστημα πιστοποίησης της αναπηρίας τέθηκε σε εφαρμογή με πολλά κενά σε επίπεδο προβλέψεων νομοθετικού πλαισίου, τα οποία καταβλήθηκε προσπάθεια να καλυφθούν, περιπτωσιολογικά και ενίοτε αντιφατικά, μέσω εγκυκλίων, με επακόλουθο τη δυσκολία σχηματοποίησης ενός ολοκληρωμένου και σαφούς κανονιστικού πλαισίου που να ρυθμίζει τη λειτουργία των υγειονομικών επιτροπών (βλ. τις από Φεβρουάριο 2013 «Επισημάνσεις του Συνηγόρου του Πολίτη σχετικά με τη λειτουργία του Κέντρου Πιστοποίησης Αναπηρίας») και με την 2976/18.9.2013 γνωμάτευση της Α.Σ.Υ.Ε., υγειονομικής επιτροπής που δεν είχε καταργηθεί με το άρθρο 6 παρ. 7 του ν.3863/2010, πιστοποιείτο η αναπηρία της ως άνω δικαιούχου σε ποσοστό 90% και εφ’ όρου ζωής, πρέπει να πρέπει να γίνει δεκτό ότι τα αρμόδια όργανα του Δήμου ενήργησαν, εν προκειμένω, όχι με σκοπό την καταστρατήγηση του νόμου και την παράνομη εκταμίευση δημοσίου χρήματος αλλά από συγγνωστή πλάνη, που οφείλεται στην  ως άνω ιατρική γνωμάτευση, θεώρησαν δε ότι αυτή δικαιούται της οικονομικής ενίσχυσης βαριάς αναπηρίας και, συνακόλουθα, ότι νομίμως μπορούσε να εκδοθεί το επίμαχο χρηματικό ένταλμα για την καταβολή της. Επομένως, το επίμαχο χρηματικό αυτό ένταλμα θα μπορούσε να θεωρηθεί, λόγω συγγνωστής πλάνης, αν δεν είχε λήξει το οικονομικό έτος 2014, σε βάρος των πιστώσεων του οποίου εκδόθηκε.

10. Σύμφωνα με όσα πιο πάνω εκτέθηκαν, η εντελλόμενη με το επίμαχο χρηματικό ένταλμα δεν είναι νόμιμη, πλην όμως αυτό θα μπορούσε να θεωρηθεί λόγω συγγνωστής πλάνης, αν δεν είχε λήξει το οικονομικό έτος 2014, σε βάρος των πιστώσεων του οποίου εκδόθηκε. 

Για  τους  λόγους  αυτούς

Το υπ’ αριθ. 664, οικονομικού έτους 2014, χρηματικό ένταλμα πληρωμής του Δήμου ΧΧΧ ΧΧΧ, ποσού 4.809,77 ευρώ, δεν πρέπει, κατά τα οριζόμενα στην 10η σκέψη της παρούσας πράξης, να θεωρηθεί.