11.3 C
Athens
Πέμπτη, 2 Φεβρουαρίου, 2023

Μακροχρόνια Άνεργοι: Ένα επικείμενο τέλος στη μνημονιακή μακροχρόνια αναλγησία

Πρόσφατα

anerges-neesΤου Βασίλη Δρουκόπουλου

Συνήθως, ο χρόνος ημιζωής των στοιχείων και των ευρημάτων μελετών που ανακοινώνονται από στατιστικές υπηρεσίες, οργανισμούς, οικονομικά ερευνητικά κέντρα και πανεπιστήμια είναι εξαιρετικά περιορισμένος ακόμα και αν αυτά είναι ιδιαίτερου ενδιαφέροντος και σημασίας. Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με τα αποτελέσματα των εργασιών και τα στοιχεία της μακροχρόνιας ανεργίας τα οποία δημοσιοποιήθηκαν τον τελευταίο καιρό από την Ευρωπαϊκή Ένωση, τον ΟΟΣΑ, την ΕΛΣΤΑΤ και τον ΟΑΕΔ.

Καλύφθηκαν μεν από τα έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης, αλλά, όπως ήταν αναμενόμενο, δυστυχώς η προβολή τους διήρκεσε ελάχιστα και ακόμα πιο λυπηρό ήταν που η περιορισμένη και εφήμερη συζήτησή τους δεν πυροδότησε καμία πιο εκτενή ανάλυση και σχολιασμό. Με αυτόν τον άδοξο τρόπο εξαφανίστηκε κάθε αναφορά στη βαρύνουσα σπουδαιότητα των στοιχείων. Εκείνο όμως που δεν έχει εκλείψει βέβαια είναι αυτή καθαυτή η μακροχρόνια ανεργία. Το αντίθετο μάλιστα, όπως θα τονιστεί στη συνέχεια.

Για τον λόγο αυτόν ο ΣΥΡΙΖΑ έχει δώσει σ’ αυτό το ζήτημα ιδιαίτερη έμφαση στο Σχέδιο Δράσης για την Καταπολέμηση της Ανεργίας. Προτείνονται μέτρα όπως οι ρήτρες πρόσληψης μακροχρόνια ανέργων στις προγραμματικές συμβάσεις του Δημοσίου, τα κίνητρα πρόσληψής τους στον ιδιωτικό τομέα, όπως π.χ. επιδοτήσεις μέρους του κόστους των νέων θέσεων εργασίας με ορισμένες προϋποθέσεις, και η ενεργοποίηση βέβαια του ρόλου της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Επιπρόσθετα κρίνω ότι ανάλογες πολιτικές, αλλά με πιο άμεσο χαρακτήρα, για τους μακροχρόνια ανέργους θα πρέπει να συμπεριληφθούν στα «Μέτρα Ανακούφισης των Θυμάτων της Ανθρωπιστικής Κρίσης» και ας θυμηθούμε ότι ελάχιστοι συνάνθρωποί μας λαμβάνουν επίδομα μακροχρόνιας ανεργίας όπως προκύπτει από τα στοιχεία του ΟΑΕΔ. Μπορεί και να μου είχε διαφύγει, αλλά όσο και να είχα ψάξει στο οικονομικό προεκλογικό πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας δεν είχε καταστεί δυνατό να εντοπίσω μια οποιαδήποτε αναφορά στο σχετικό θέμα.

Η βαθύτατη πόρωση και αναισθησία φαίνεται να μην είχε εγκαταλείψει ούτε προεκλογικά το κόμμα των εικονισμάτων, που θα έπρεπε, σύμφωνα με τον αρχηγό του, να παραμείνουν κρεμασμένα στην περίοπτη θέση τους και μαζί μ’ αυτά το κόμμα του αγκυρωμένο στην εξουσία. Κατά τα άλλα: «Λέμε την αλήθεια. Εγγυόμαστε το αύριο». Αφού βέβαια έχουμε καταστρέψει το σήμερα…

Αξίζει να υπενθυμιστεί ότι οι στατιστικές από μόνες τους δεν ματώνουν και η ανεργία δεν είναι μόνο νούμερα. Η ύπαρξη μακροχρόνιας ανεργίας συνδέεται με μια σειρά από οικονομικές, ψυχολογικές, επαγγελματικές, κοινωνικές και οικογενειακές αρνητικές επιπτώσεις, όπως βέβαια και με επιβαρυντικά αποτελέσματα στην υγεία. Από την άλλη όμως μεριά δεν θα πρέπει να αγνοούμε ότι, όπως ανακοίνωσε το περασμένο φθινόπωρο ο ΟΟΣΑ (Employment Outlook 2014), το Α’ τρίμηνο του 2014 ο αριθμός των μακροχρόνια ανέργων στις χώρες – μέλη του είχε σχεδόν διπλασιαστεί από τις αρχές της οικονομικής κρίσης (2007).

Η Ευρωπαϊκή Ένωση στην «Τριμηνιαία Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Εργασιακή και Κοινωνική Κατάσταση στην Ευρωπαϊκή Ένωση, 12/2014», και για το Β’ τρίμηνο του 2014, αναφέρει ότι περισσότεροι από τους μισούς μακροχρόνια ανέργους έχουν παραμείνει χωρίς εργασία πάνω από δύο χρόνια.

Παρ’ όλο που το γενικό ποσοστό ανεργίας έχει ελαφρά μειωθεί στο 25,5%, το ποσοστό των μακροχρόνια ανέργων ακολουθεί μια αυξητική τάση, ενώ αντίθετα μειώνεται το ποσοστό της βραχυχρόνιας ανεργίας. Τρεις στους τέσσερις ανέργους ήταν άνεργοι πάνω από ένα χρόνο, ενώ ένας στα πέντε μέλη του εργατικού δυναμικού (απασχολούμενοι και άνεργοι) κατατάσσεται ως μακροχρόνια άνεργος.

makroxronia-anergoi-elstat-g-trimino-2014

Η σύγκριση με την αρχή της οικονομικής κρίσης είναι συγκλονιστική. Το 7,3% του 2008 που αντιστοιχούσε σε 363.900 ανέργους είχε μεταβληθεί στο 25,5% με 1.229.400 ανέργους το 2014. Αντίστοιχα, οι μακροχρόνια άνεργοι του Γ’ τριμήνου 2009 (έτος με το χαμηλότερο ποσοστό -40,7%-, των τελευταίων επτά ετών) ήταν 194.700, ενώ στο Γ’ τρίμηνο 2014 είχαν περίπου πενταπλασιαστεί και είχαν φθάσει τους 927.100 (75,4%). Επίσης, η ενημέρωση των στοιχείων της Eurostat στις 15.1.2015 υπολογίζει για την Ευρωζώνη των 19 και για το Γ’ τρίμηνο 2014 το αντίστοιχο ποσοστό σε 53,2% ενώ αμέσως πιο κάτω από την Ελλάδα κατατάσσονταν η Ιταλία (63,1%) και η Πορτογαλία (60,1%). Συντριπτικοί αριθμοί.

Από τον Πίνακα 2 αποκαλύπτεται ότι, παρ’ όλο που το ποσοστό ανεργίας (στήλη 1) βαίνει μειούμενο όσο μεταβαίνουμε προς τις υψηλότερες ομάδες ηλικιών, αντίθετα οι μακροχρόνια άνεργοι ως ποσοστό όλων των ανέργων της κάθε ηλικιακής ομάδας (στήλη 4) αυξάνονται. Πιο συγκεκριμένα, «μόνο» 7 στους 10 της «νεότερης» ομάδας είναι μακροχρόνια άνεργοι, ενώ αντίστοιχα περισσότεροι από 8 στους 10 είναι μακροχρόνια άνεργοι στην πιο «ώριμη» ηλικιακή ομάδα.

Με άλλα λόγια, όταν οι μεγαλύτερης ηλικίας εργαζόμενοι χάσουν τη δουλειά τους, τότε αποδεικνύεται ότι οι πολύ περιορισμένες ευκαιρίες απασχόλησης καθιστούν τη γρήγορη επαναπρόσληψή τους εξαιρετικά δύσκολη με αποτέλεσμα η συντριπτική πλειονότητά τους να παραμένει στα «αζήτητα» πάνω από 12 μήνες (μια πιο λεπτομερής ανάλυση βρίσκεται στο άρθρο «Ανεργία και απασχόληση: Όψεις μιας θλιβερής ‘επιτυχίας’», “Θέσεις”, 128, Ιούλιος – Σεπτέμβριος 2014).

Η μακροχρόνια ανεργία χαράζει μόνιμες ουλές τόσο στα πρόσωπα όσο και στις δεξιότητες των ανέργων μετατρέποντας μια ανεπιθύμητη εποχική / προσωρινή ανεργία σε σχεδόν μόνιμη και διαρθρωτική. Η μακρά περίοδος μιας τέτοιας ανεργίας μεταφέρει τις αποσκευές της σε μεγάλη απόσταση και εκδικείται για πολλά χρόνια, πολύ περισσότερα απ’ αυτά που σε έναν μακροχρόνια άνεργο θα έχουν απομείνει για εργασία, αν βέβαια βρει πάλι δουλειά και αν στο μεταξύ δεν έχει εγκαταλείψει την αγορά εργασίας, αν όχι και τα εγκόσμια. Η κυβερνητική ανατροπή που ήρθε στις 25 του Γενάρη ας συνοδευθεί με το οριστικό τέλος της ανάλγητης και ταξικής οικονομικής πολιτικής.

Πηγή: avgi.gr

Παρόμοια Άρθρα

Παρατάξεις